O uzdrowisku

Krynica była cząstką wielkiego obszaru dóbr Muszyńskich. Dobra te były własnością królów polskich i dopiero Król Władysław Jagiełło przywilejem z 30 lipca 1391r. nadał je biskupom krakowskim na wieczystą własność. Pierwsza wzmianka historyczna o Krynicy znajduje się w przywileju biskupa Maciejewskiego z roku 1547, nadającym poddanemu Dankowi prawo założenia wsi Krynicy o 7 kmieciach, wybudowania domów i młyna, wypasania 200 owiec, z uwolnieniem przez 17 lat od pańszczyzny i wszelkich opłat.

Nazwa Krynicy powstała niewątpliwie od zdroju, który wytryskał dużym strumieniem tuż pod wyniosłą górą lesistą, obecnym parkiem zdrojowym. Pierwsza wiadomość o zdrojach krynickich znajduje się w dziele księdza Rzączyńskiego z roku 1921. W pośmiertnym wydaniu książki tego autora z roku 1745 są już wyraźne wzmianki o używaniu wód krynickich w celach leczniczych.

Przy pierwszym rozbiorze Polski, na podstawie konwencji między trzema zaborcami z 5 sierpnia 1772 roku, Austria zajęła znaczną część Małopolski, a zatem i z Krynicą. Rządy swoje rozpoczęła Austria od zniesienia klasztorów i konfiskaty dóbr kościelnych. Rząd austriacki, badając bogactwa zabranego kraju i dowiedziawszy się o właściwościach wód krynickich, deleguje w latach 1788-1795 radcę górniczego i profesora Uniwersytetu Lwowskiego Haltazara Hacquet, który przeprowadza analizę wody zdroju głównego. Sam zdrój główny z przyległymi gruntami był własnością włościan krynickich.

W roku 1806 Gubernium Galicyjskie wysłało do Krynicy Komisję, a na podstawie jej sprawozdania postanowiono budowę dróg łączących Krynicę z Nowym Sączem i Duklą, budowę łazienek i domów mieszkalnych dla kuracjuszy, ocembrowanie zdrojów mineralnych, założenie parku i ustanowienie stałego lekarza zdrojowego. Skutkiem tych zarządzeń, frekwencja gości podniosła się znacznie i w roku 1810 wynosiła 532 osoby, a ilość wysyłanej wody mineralnej doszła do 15 000 flaszek rocznie.

Uzdrowisko gościło w dobie swojego rozkwitu przedstawicieli wszystkich stanów i zawodów, luminarzy polskiej nauki, literatury i sztuki, którzy za słowami Stanisława Pagaczewskiego spotykali się u wód. Do nich zaliczymy Aleksandera Fredrę, Marię Konopnicką, Adama Asnyka, Józefa Ignacego Kraszewskiego, Jana Matejkę, Wincentego Pola, Stanisława Wyspiańskiego, Henryka Sienkiewicza, Aleksandra Gierymskiego, Artura Grottgera. W okresie międzywojennym bywali w Krynicy: Ludwik Solski, Helena Modrzejewska, którzy występowali w nieistniejącym już Teatrze Modrzewiowym. Na zaproszenie Jana Kiepury gościła w Patrii księżniczka holenderska Juliana. Tak znakomitych gości zawdzięczała Krynica doskonałej infrastrukturze leczniczej, hotelowej, sportowej i rekreacyjnej, czyniącą z niej najbardziej renomowany europejski kurort.

autor: W. Graban

Turnusy rehabilitacyjne w Krynicy dla każdego!

Z turnusów rehabilitacyjnych mogą skorzystać osoby niepełnosprawne posiadające dofinansowanie z PFRON lub indywidualne za pełną odpłatnością.

zobacz ofertę
Rabaty 2017

Specjalna oferta dla osób towarzyszących osobom na skierowanie z NFZ!




więcej o rabatach
Skontaktuj się z nami

Sanatorium nad Kryniczanką
ul. Ebersa 2-4
33-380 Krynica-Zdrój

Tel: 734 141 645
marketing-nadkryniczanka@krynica.net.pl

przejdź do kontaktu

© 2017 NadKryniczanka.pl, wszelkie prawa zastrzeżone